Bæði lið töpuðu fyrsta leik sínum, og þar með er staðan einföld: sá sem tapar í nótt er nánast úr leik áður en þriðja umferðin hefst. Jórdanía lék af krafti gegn Austurríki og var jafnvel komin í 1-1 áður en allt fór úrskeiðis á lokakaflanum. Alsír fékk á sig þrennu frá Lionel Messi og þrjú mörk í Kansas City. Annað liðið er að spila sinn fyrsta HM-leik í sögunni; hitt er mætt á sitt fyrsta HM í tólf ár. Hvorugt hefur efni á öðru tapi.
Markaðurinn
Bilið á milli liðanna er breiðara en úrslit fyrstu umferðar gefa til kynna — markaðurinn horfir til þess að Alsír á dýpri og reyndari sóknarmenn úr Evrópudeildunum.
Það er freistandi að lesa of mikið í opnunarleikina. Alsír tapaði 0-3, en sú tala var fyrst og fremst sýning hjá Messi; í aðdraganda mótsins gerði liðið markalaust jafntefli við Úrúgvæ og vann Holland 1-0 í Rotterdam. Þetta er Alsír sem getur varist og refsað á hraðanum. Spurningin er hvort liðið sem Argentína valtaði yfir eða liðið sem lagði Hollendinga mæti í Santa Clara.
Jórdanía kemur aftur á móti á sama völl og í fyrstu umferð — liðið lék opnunarleikinn á Levi's og hefur haldið sig á svæðinu á meðan Alsír þurfti að ferðast vestur frá Kansas. Liðið stillir sér upp í 3-4-3, situr djúpt gegn sterkari andstæðingum og treystir á hraðar skyndisóknir um kantana. Ali Olwan jafnaði gegn Austurríki og er helsta ógnin inni í teig, en skapandi taumurinn liggur um Mousa Al-Tamari, eina leikmann hópsins sem spilar í einni af fimm stærstu deildum Evrópu.
Stærsta óvissan er Alsír-megin. Riyad Mahrez, fyrirliðinn og leikstjórnandinn, byrjaði á bekknum gegn Argentínu, og framlínan er því ekki gefin. Mohamed Amoura og Amine Gouiri færa hraða og marklykt í sóknina hvort sem Mahrez byrjar eða ekki, og veikleiki Jórdaníu — rýmið fyrir aftan vængbakverðina þegar liðið sækir fram — er nákvæmlega það sem þeir geta nýtt sér.
SÍÐUSTU 5 LEIKIR
*(Mótherjar af mjög misjöfnum styrk.)*
Leikurinn snýst um eitt: getur lágblokk Jórdaníu haldið nógu lengi til að skyndisóknir um Al-Tamari skili sér í færum — eða finnur hraði Alsír leiðina í gegnum rásirnar fyrir aftan vængbakverðina fyrst?
Jórdanía vill draga leikinn niður, þétta miðsvæðið og bíða eftir augnablikinu þar sem Al-Tamari fær boltann í rúmi og getur hlaupið. Hann er sá leikmaður sem getur einn breytt leik í þessum riðli. Alsír vill hið gagnstæða: halda boltanum, teygja vörnina með Amoura og Gouiri á hreyfingu og neyða vængbakverðina til að velja á milli þess að halda breiddinni eða loka miðjunni.
Lykilatriðið er agi. Haldi Jórdanía forminu og þoli pressuna fram á síðari hálfleik er allt opið — nýliðar hafa áður þraukað gegn betri liðum með því einu að gefa ekki eftir rýmið. En um leið og leikurinn opnast, og Jórdanía verður sjálf að sækja stig sem liðið má ekki tapa, er það Alsír sem hefur mennina til að refsa á hraðanum. Þá vinnst einvígið úti á kantinum, ekki inni í miðjunni.
INNBYRÐIS VIÐUREIGNIR
SPÁIN
Spáin er sigur Alsír. Liðið hefur dýpri og reyndari sóknarmenn, hélt hreinu gegn Hollandi og Úrúgvæ í aðdraganda mótsins, og á í Amoura og Gouiri hraðann til að opna lágblokk sem getur ekki setið djúpt allan leikinn þegar liðið verður sjálft að sækja stig. Markamarkaðurinn liggur ekki fyrir, en mitt mat er að talan haldist niðri: Jórdanía mun verjast eins lengi og hægt er, og Alsír sækir agað fremur en að opna sig.
Áhættan felst í tvennu. Annars vegar getur Al-Tamari einn breytt leiknum — ein hröð sókn, ein sending í rúmið og Olwan inni í teig, þá fellur „bæði lið skora“ hinum megin. Auk þess er framlína Alsír ekki gefin: byrji Mahrez á bekknum á ný, og hugmyndaflugið með honum, getur þetta orðið sami stirðleikinn og gegn Argentínu og leikurinn endað í markalitlu jafntefli sem hentar hvorugu liði.
Fyrir íslenska áhorfendur er þetta næturleikur í fyllsta skilningi — flautað til leiks klukkan 03:00 aðfaranótt þriðjudags, með útsendingu hjá RÚV. Tæplega leikur sem heldur mörgum vakandi hér heima, en fyrir þá sem fylgjast með riðlinum ræðst hér hvort liðanna heldur lífi inn í lokaumferðina.