Fram skoraði næstflest mörk deildarinnar í sumar en fékk á sig mark í öllum sex síðustu leikjum. Keflavík skoraði fæst liða í efri hlutanum en hélt hreinu í þremur af þeim síðustu sex. Á sunnudaginn mætast þessar tvær andstæður á Keflavíkurvelli: sóknarlið sem gleymir stundum að verjast og varnarlið sem á í basli með að skora. Spurningin er einföld — heldur þéttleiki Keflvíkinga þegar Fram sækir, og geta heimamenn fundið nógu mörg færi gegn vörn sem hefur lekið í hverjum einasta leik?
Markaðurinn
Markaðurinn liggur ekki fyrir svona snemma, svo spáin hér byggir eingöngu á leiknum sjálfum.
Fram fór inn í efri hlutann í öðru sæti með 45 stig, átta á eftir Víkingi, og er að spila fyrir sæti í Evrópukeppni og að festa sig sem næstbesta lið deildarinnar. Liðið hefur skorað í hverjum leik síðustu vikurnar en líka fengið á sig mörk jafnóðum — 15 skoruð og 14 fengin í síðustu sex. Þeir unnu Breiðablik 4-3 og Stjörnuna 3-1, en töpuðu líka fyrir KR 2-5 og gerðu tvö jafntefli í röð fyrir skiptinguna, 2-2 gegn KA og 2-2 gegn Víkingi þar sem þeir léku síðasta stundarfjórðunginn manni færri. Ægir Jarl Jónasson fékk að líta rauða spjaldið í þeim leik og tók út sitt eina leikbann í fyrstu umferð efri hlutans — hann er því klár aftur.
Keflavík er í öðrum sporum. Nýliðarnir tryggðu sér sæti í efri hlutanum í sinni fyrstu leiktíð aftur á meðal þeirra bestu, en römbuðu inn í hann með tveimur tapleikjum, gegn FH og Val. Það er samt önnur hlið á þessu liði: héldu hreinu í þremur af síðustu sex, meðal annars 3-0 gegn KA þar sem þrjú mörk komu á níu mínútum, og 1-0 gegn ÍBV. Sóknin hvílir að mestu á Stefan Alexander Ljubicic, sem var samkvæmt fregnum kominn með átta deildarmörk í byrjun ágúst.
SÍÐUSTU 6 LEIKIR
*(Nýjasti leikur talinn fyrst.)*
Leikurinn ræðst á því hvort Keflavík nái að loka fyrir uppbygginguna hjá Fram. Simon Tibbling er sá sem allt fer í gegnum í spili gestanna — hann lagði upp þriðja markið gegn Víkingi og finnur sendingarnar sem opna vörn. Fyrir framan hann er Kyle McLagan hættulegur í loftinu og inni í teig, og Fram hefur sýnt að liðið skapar færi hvern einasta leik. Keflavík hefur á móti byggt sína bestu kafla á aga: djúpri, þéttri vörn sem býður andstæðingnum að brjótast í gegn og refsar svo á hraðaupphlaupum og föstum leikatriðum.
Lykillinn fyrir heimamenn er tvíþættur. Þeir verða að halda Tibbling frá boltanum á milli lína og treysta á að Fram, sem fær á sig mark í hverjum leik, opni sig þegar líður á. Takist Keflvíkingum að halda leiknum lágstemmdum og láta hann snúast um eitt eða tvö færi, eru þeir í kjörstöðu. Nái Fram hins vegar að setja liðið í opinn takt, þar sem skipst er á sóknum, hallar hratt á lið sem skorar fæst allra í efri hlutanum.
INNBYRÐIS VIÐUREIGNIR
SPÁIN
Fram er einfaldlega betra lið á pappírnum, taplaust gegn Keflavík í deildinni í sumar og með sóknarþunga sem Keflavík hefur ekki roð við yfir heilan leik. Og af því að gestirnir fá á sig mark í hverjum leik og heimamenn skora í flestum sínum, er útlit fyrir að báðir finni netið.
Áhættan felst í því sem Keflavík gerir best. Nái þeir að draga leikinn niður í lágstemmt einvígi — eins og 1-1 jafnteflið á þessum sama velli í júlí — og fá forystu snemma sem þeir geta varið með sinni djúpu vörn, þá fellur bæði yfir-línan og útisigurinn. Það að halda hreinu í þremur af síðustu sex sýnir að liðið getur læst leik, og geri það það hér er spáin í uppnámi.
Keflavík komst í efri hlutann í sinni fyrstu leiktíð aftur á meðal þeirra bestu, verkefni sem virtist fjarlægt þegar Haraldur Freyr Guðmundsson talaði um fallbaráttu fyrr í sumar. Nú er lítið undir hjá heimamönnum annað en stolt og staða, á meðan Fram Rúnars Kristinssonar berst um Evrópusæti. Það er munurinn sem gæti sagt til sín þegar á reynir.